Renklerden en çok maviyi severim
Uçsuz bucaksız gökyüzü ve özgürlük
Kırmızıyı gelincik tarlasında tanıdım
Sarıyı mis kokulu kayısılar da
Saçlarına taç yaptığım beyaz papatyalar
Koyu pembe güllerden yapılırmış ballı reçeller
Yeşil çimlere ne demeli
Gece sarınca dünyayı
Renklerde tek renk oluyormuş
Ben renkleri düşlerde görüyorum oysa
Benim gecem hiç sabah olmuyor aslında ❤
.
. .

Gidenler sessiz gittiler
Bizi yerle bir ettiler
Çok inledik, ağladık nafile
Hep boynumuzu büktüler❤

Kolaydır suçu diğerine yıkmak
Bir kıvılcımla yürekleri yakmak
Zordur yaralının yarasını sarmak
Asillik yeleğini sırtına giymek💖

Bu kadar mıydı hayat
Bir haykırışla geliş,
Sessiz sedasız gidiş
Ne yaşadım ,ne kadar yaşadım
Nerede kantar,kim ne kadar tartar
Ne kazandımsa doldurmuşum
Altı delik kumbaraya
Açtılar boş, baktılar boş
Hayat bir tebessümmüş
Yaralı yüreklere dokunmakmış
Pamuk yumuşaklığında
Bir çocuk neşesinde
Yaşayabilmek “umu(t)”duyla
Yaşamakmış oysa…
.

Boyaları verdim çocuklara
Boyadılar dünyayı rengarenk
Ve biri boyadı gökyüzünü …
Siyah..
Siyah ..
Simsiyah..❤

Güneş bırakıyor bizleri
Siliyor güne dair izleri
Kim üzüyorsa sizleri
Unutun gitsin onları

İyi kötü ne varsa topladım
Küçük bir bavula sakladım
Geçmişi geçmişte bırakıp
Gelenlerle, gidenleri kutladım