Döktüğün hüzündür belki de
Elindeki tohumu var eden
Tohumun çilesidir dalı var eden
Dalın sancısıdır çiçeği var eden
Çiçeğin ölümü​dür çağlayı var eden
Çağlanın kemalidir meyveyi bal eden💖

Gölgende yaşat vatansız masumları
Üstlerine örtü ol ,göz yaşlarına mendil
Kanımla yıkansın rengin
Dünya da yok şanlı bayrağım dengin

Naaşıma kefen ol,başıma duvak
Seni indireni kessin kör bıçak
Kanımla yıkansın rengin
Dünya da yok şanlı bayrağım dengin
.

Bir savaş sarmış dünyayı
Kazananların​ dâhi kaybettiği​
Bir matem sarmış dünyayı
Ölenlerin dahi ölüme ağladığı ❤

Masumlar meleklerle yol alırken
Katiller kızıl kadehler içindeler
Yüreğimin feryadı arşa tırmanırken
Kollarım kırık ellerim kalkmıyor duaya

Bana mutluluktan bahset anne
En çok kime,neye benziyor,
Sessiz gecelerde nerde geziyor
Parlak günlerde kimi sarıyor
Yağmurla eriyip toprağa mı karışıyor
Rüzgarlarda pervasızca mı savruluyor
Bana mutluluktan bahset anne
En çok kimler mutlu oluyor
Bize hep neden mutsuzluk kalıyor 💜

Aklından ne varsa geçen
Dök gitsin akan suya
Kimseye açma içindekini
Yarın saçar dilindekini
Dinlemezssin altın öğüdü
Vurursun kafaya, görürsün gününü
😲😇

Belki sekiz on yaşlarında
Hasretin en başlarda
Bir çocuk yaşardı
Kimsenin görmediği duymadığı
Dağ başlarında

Ben beni bende yitirdim
Geceleri sensiz bitirdim
Kırık dökük düşlerle
Bilmem kaç bahar geçirdim❤

Sende benim gibi korkuyor musun Karanlıklardan İstanbul
Geceleri ışıkların yanıyor
Sende benim gibi mahzun musun
Yokluklardan İstanbul
Her yanını sisler sarıyor
Sende benim gibi çaresiz misin
Kolların bağlanmış İstanbul
Dört tarafını surlar sarıyor

Kilitli çok kapı çıksada karşıma
Kalbim yolunu buldu sonunda
Öğrenemesemde üçle beşi toplamayı
Kırıklarımı sarmayı öğrendim sonunda 💞💖💞